Het hoofddoel van het DAHLIAS-project is het optimaliseren van hybride verbindingen (wrijvingspuntlassen in combinatie met een sealing) voor toepassing in vliegtuigstructuren. Wrijvingspuntlassen is een solid-state verbindingstechniek (geen smelten van de materialen), vooral geschikt voor het verbinden van lichtgewicht legeringen in (on)gelijke materiaalcombinaties. Het proces werd reeds met succes toegepast voor moeilijk en niet-lasbare legeringen en wordt beschouwd als een potentiële kandidaat voor het vervangen van mechanische verbindingen. Het doel van dit project is het ontwikkelen van het wrijvingspuntlasproces in combinatie met een sealing. Hiervoor werd een nieuw type sealing ontworpen, inclusief een oppervlakte_ voorbehandelingsmethode.
Naar goede gewoonte geeft het Belgisch Instituut voor Lastechniek een overzicht van de onderzoeksprojecten die momenteel lopen naar schadefenomenen bij lasverbindingen. Zo focust het CORONA-project op de corrosieweerstand van roestvast staal na een nabehandeling na het lassen. Het MULTICORR-project beoogt om het risico op galvanische corrosie bij combinaties van verschillende materialen te onderzoeken. Een stand van zaken (2020).
Rivetteren is wereldwijd de meest toegepaste technologie om vliegtuigconstructies te assembleren. Nadeel van deze en andere mechanische bevestigingstechnieken is dat ze de constructie zwaarder maken. Ook zijn de operationele kosten hoog, vanwege de bijbehorende infrastructuur en (dure) verbruiksmaterialen. Daarom worden alternatieve verbindingstechnieken onderzocht.
Roestvast staal (RVS) wordt breed toegepast door zijn goede corrosieweerstand in diverse omgevingen. Niettemin zijn sommige omstandigheden nefast voor roestvast staal. Aan de hand van enkele case studies lichten we mogelijke problematische omgevingen toe.
Er bestaan heel wat types corrosieverschijnselen en nog meer remediërende maatregelen. Wat is corrosie? Verstaat iedereen daar hetzelfde onder? En hoe zit het eigenlijk met die gap tussen de academische wereld en de industrie? Welke vormen van corrosie zijn er momenteel actueel? Hoe staat het met de ontwikkeling en de betrouwbaarheid van voorspellende modellen? En wat weten we al over corrosie van 3D-geprinte stukken? U leest het hier.
Het belangrijkste doel is het onderzoeken en ontwikkelen van een niet-destructieve kwaliteitscontrole voor het wrijvingspuntlassen met behulp van akoestische emissie monitoring. De invloed van verschillende lasparameters op het akoestische emissieresultaat werd onderzocht en er werd een standaardopstelling met een minimum aan achtergrondgeluid ontwikkeld. Om de akoestische emissietechniek beter te begrijpen, werd een tweede lastechniek onderzocht, namelijk MIG / MAG gerobotiseerd lassen.
De lasindustrie wordt geconfronteerd met de nood om de kwaliteit van gelaste producten en structuren beter te bewaken, om zo de structurele kwaliteit en functionaliteit van gelaste producten te garanderen. Een grote zorg is het snel, betrouwbaar en goedkoop defecten opsporen. Traditionele inspectietechnieken zijn echter tijdrovend en duur. De opkomst van nieuwe, innovatieve lasprocessen en de trend naar het verbinden van ongelijksoortige of moeilijk lasbare materialen maakt de kwaliteitscontrole nog moeilijker. De oplossing is een realtime inspectie.
Tijdens de vorming van een las ontstaan hoogfrequente geluidsgolven. Dit verschijnsel, akoestische emissie genaamd, vormt de basis voor een techniek waarmee de kwaliteit van een las realtime geïnspecteerd kan worden. In het onderzoeksproject SoundWeld wordt deze nieuwe techniek geëvalueerd voor verschillende lasprocessen.