In dit artikel kijken we naar normen waarin het lassen van roestvast staal een rol speelt. Het overzicht is niet compleet en heeft niet als doel om alle normen uitvoerig te behandelen, maar het geeft wel zicht op de huidige afspraken en regelgeving op het gebied van het lassen van roestvast staal.
Het wrijvingsroerlassen (Friction Stir Welding; FSW) is een veelbelovende techniek voor het verbinden van aluminium onderdelen. Verschillende legeringen kunnen gelast worden, met inbegrip van hoogsterktelegeringen (uit de 2000-, 6000- en 7000-reeks). De methode wordt ook gebruikt voor het verbinden van ongelijksoortige of moeilijk lasbare materialen, zoals aluminium-koper, aluminium-staal of gietstukken in aluminium. StirWeld, een jonge start-up, heeft een FSW-kop ontwikkeld die past op een CNC-bewerkingsmachine. Dit maakt de techniek toegankelijk voor alle productiebedrijven, en in het bijzonder voor kmo's.
Bedrijven die overwegen om lasrobotisering toe te passen, hebben de keuze uit een groot en divers aanbod aan lasrobotsystemen. Van een eenvoudige lasrobotarm op een lastafel (het principe van de hier besproken lascobot), tot een complexe robotinstallatie met allerlei uitgebreide opties. Maar hoe te kiezen uit de veelheid aan mogelijkheden?
Door gebruik te maken van een metalen strip tussen een puntlaselektrode en het werkstuk is men erin geslaagd het weerstandlassen op een hoger kwaliteitsniveau te brengen. In deze bijlage wordt een uitgebreid overzicht gegeven van de voordelen van de recent ontwikkelde weerstandlastechniek.
Bij automatisatie van de lasproductie wordt onmiddellijk gedacht aan een lasrobot maar de keuze is niet altijd evident. “Is er genoeg werk voor de lasrobot?”, “Wat is de ROI?”, “Wie kan/mag/zal ermee werken?” zijn maar enkele vragen voorafgaand aan het beslissingsproces bij de aankoop ervan. Daarom werd een lascobot ontwikkeld, wat in feite een kleine, flexibele, compacte, éénvoudige lasrobot is. Een lascobot is zeer geschikt voor eenvoudige repetitieve toepassingen.
Sinds februari 2019 beschikt het BIL over een dergelijke lascobot voorzien van een halfautomaat. Te huur voor BIL leden.
In het kader van het project “SOUNDWELD” heeft het BIL geïnvesteerd in een akoestisch emissie meetsysteem, dat kan gebruikt worden als niet-destructieve techniek voor het bepalen van de laskwaliteit tijdens het lassen. In dit onderzoeksproject wordt deze nieuwe niet-destructieve in-line beproevingstechniek geëvalueerd voor verschillende lasprocessen.
Het Belgisch Instituut voor Lastechniek (B.I.L.) heeft goedkeuring gehad voor een heel aantal nieuwe onderzoeksprojecten, gesteund door het Agentschap voor Innoveren en Ondernemen, CorNet en CleanSky. Daarbij wordt veel belang gehecht aan de directe betrokkenheid van bedrijven bij deze onderzoeksprojecten. Naast de bedrijven die zich reeds aangesloten hebben bij de gebruikersgroep, kunnen geïnteresseerden zich nog altijd aansluiten om deze projecten (actief) mee op te volgen en cases aan te brengen. In onderstaand artikel worden deze projecten, met heel uiteenlopende thema's, kort voorgesteld.
Ultrasoonlassen is een lasproces dat gebruik maakt van hoogfrequente trillingsenergie. Het is een solid-state lasproces, wat wil zeggen dat de te lassen materialen niet worden gesmolten, maar in een plastische toestand worden gebracht om ze te verbinden. Het proces is ontwikkeld in de jaren 60 en wordt vooral voor kunststoffen toegepast, maar er zijn ook heel interessante toepassingen voor metalen.
Multimateriaalverbindingen kennen een steile opmars binnen diverse sectoren. Bij combinaties van verschillende geleidende materialen ontstaat het risico op galvanische corrosie. Als twee verschillende materialen in contact zijn met elkaar, zal het minst edele materiaal versneld aangetast worden in een agressieve omgeving, de versnellingsfactor kan snel 10 of 100 bedragen. Het spreekt voor zich dat dergelijke situaties te vermijden zijn. Daarvoor is echter nog bijkomend onderzoek nodig. Aan de hand van enkele cases wil het Belgisch Instituut voor Lastechniek daarom op zoek naar geschikte oplossingen.
Veel bedrijven in de metaalverwerkende industrie met lasactiviteiten zoeken koortsachtig naar automatiseringsoplossingen om het tekort aan lassers op te vangen. Relatief kleine series, weinig zekerheid over weerkerende opdrachten, het ontbreken van ervaring in robotprogrammatie (online of offline) en de relatief hoge investeringskost zijn echter drempels die velen weerhouden om te investeren in een industrieel robotlassysteem. De robotlassystemen op basis van lichtgewichtrobots (de zogenaamde cobots), die stilaan door de fabrikanten op de markt worden aangeboden, pretenderen veel van deze belemmeringen weg te nemen.